Hayatım karanlıktır sanki geceler gibi
Gönlüm dahi paslıdır isli bacalar gibi
Kalbim ise yaralı bir kuş gibi
Kulaklarım kalbimin ızdırabın dinliyor
Duymuyor kulaklarım hariçten gelen sesi
Yalnız kalbimi dinler neyine elin sesi
Gözlerim gömülmüştür koyu bir karanlığa
Hiç bakmak istemiyor bu yalancı Dünya’ya
Vücudum kaptanı yok bir gemiye benziyor
Bu hayat denizinde dalgalarla yüzüyor
Elbet bir gün bu gemi arıza bulacak
Nerde onun ustası nerde tamir olacak
Böyle yaralı gemi batacak elbet bir gün
Böyle karanlık hayat bitecek elbet bir gün
Unut artık Hacahmet hayatı saadeti
Batan gemiye benzer hayatın nihayeti