Arkadaşım sakın çoban durmayın
Üç gün sonra duramayıp çıkarsın
Bu köyün düzeni olmaz bir zaman
Bir gün olur öz canından bıkarsın
Bu işte köylünün yok kabahatı
Zaten çobanların yok sabahatı
Muhtarın şu kadar var kabahatı
Senetsiz ne diye çoban tutarsın
Kostabar bir işe elin vurursa
Aşk olsun o işin sonun bulursa
Yarın kasımın da günü gelirse
Kostabar’ın cümbüşünü duyarsın
On günün içinde beş çoban çıktı
Oğlak ayırmaktan köylüler bıktı
Dörtte bir oğlakta nereden çıktı
Beşte bire neden razı olmazsın
Ciddi olarak çoban duran olmadı
Bu sene oğlağın yüzü gülmedi
Çobanlarda sevildiğin bilmedi
Bizim köyü cümle alem kınasın
Ey Hacahmet sana bu sözler ne derler
Arkandan önünden gıybet ederler
Meteliğe kurşun atan adamlar
Bir milyonluk derebeyi sanırsın